BigNose Attack

Live report: The Big Nose Attack & Breath After Coma @ Temple (19/10/18)

Φτάνοντας κατά τις εννιά στο Temple δεν μπορούσα παρά να χαρώ βλέποντας πως η προσέλευση του κόσμου ήταν ήδη αρκετή. Μιλάμε για τους Big Nose Attack άλλωστε, μια από τις πιο δραστήριες και διασκεδαστικές μπάντες που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στην σκηνή.

Περίπου στις 21:30 τα φώτα χαμήλωσαν, και στην σκηνή εμφανίστηκαν με πολύ ενθουσιαμό οι Breath After Coma, οι οποίοι για τα επόμενα 40 περίπου λεπτά έκαναν τα πάντα για μας δείξουν πως να συνδυάζεις σκληρά ριφ με με alternative/grunge φωνητικά. Κυριολεκτικά, ακόμα και στα πιο αργά τους κομμάτια, η μπάντα δεν σταμάτησε να παίζει όσο πιο ψυχομένα μπορούσε. Το υλικό κινείται σε περίεργα πλαίσια, συνδυάζοντας πολύ ενδιαφέρουσες μελωδίες στις κιθάρες με σκληρά φωνητικά τα οποία όμως πολλές φορές γυρνούσαν σε πολύ πιο σύγχρονο και αμερικάνικο ήχο. Όλη αυτή η μίξη λειτουργούσε πάρα πολύ καλά σε live συνθήκες.  Σε αυτό βοήθησε πολύ ο ήχος αλλά και το κοινό, το οποίο ειδικά σε παλαιότερα κομμάτια, δεν σταμάτησε να κοπανιέται και να φωνάζει μέχρι το τέλος της εμφάνισής τους.

breathaftercoma

Με την ώρα γύρω στις δέκα και μισή, και τα διπλά ντράμς στο πίσω μέρος της σκηνής να έχουν ετοιμαστεί, όλοι περιμέναμε πλέον την εμφάνιση των μεγάλων μυτών!

Με ένα μπλουζαριστό τζαμάρισμα και πολύ φασαρία, οι Big Nose Attack βρέθηκαν στη σκηνή και ξεκίνησαν να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα, αυτήν την φορά με παραπάνω κόσμο πάνω στην σκηνή μαζί τους! Ξεπερνώντας κάποια αρχικά μπουκώματα στον ήχο, και χωρίς να πουν κουβέντα στα πρώτα κομμάτια, ξεκίνησαν να σερβίρουν μια καλή μερίδα από το blues/rock/soul τους, κάνοντας αδύνατο το να μπορεί κάποιος να κάτσει! Και όλα αυτά, κατά την γνώμη μου χωρίς να έχουν την συνηθισμένη επαφή που έχουν με το κοινό, και όντας λιγάκι αποστασιωποιημένοι στα πρώτα κομμάτια. Το υλικό τους είναι τόσο απλό αλλά και τόσο διασκεδαστικό που σε παρασέρνει παρά τις όποιες αρχικές ενστάσεις περι ήχου και επικοινωνίας .

bignoseΦτάνοντας κάπου στη μέση του σετ έπαιξαν μια τρομερή διασκευή του Free your mind and your ass will follow, η οποία έδρασε σαν ένα παραπάνω μπουστάρισμα στο ήδη ζεσταμένο κοινό, καθιστώντας πλέον αδύνατο τον μην κουνηθεί κανείς στους groovατους ρυθμούς του μπάσου και στα κοφτά χτυπήματα του Boogieman στην κιθάρα. Εδώ πρέπει να σταθώ στο πόσο διασκεδαστικό ήταν να ακούει κανείς ξανά μετά από καιρό τον Boogieman να μπορεί να ξεφύγει παραπάνω στα σόλο, έχοντας αυτή τη φορά μαζί του ένα καραρυθμικό μπασίστα, θυμίζοντας μας πόσο ωραία μπορεί να στήσει και να συνδυάσει τις φράσεις και τα licks της κιθάρας του με τις μπασογραμές, όπως απέδειξε ο Βασίλης Νιτσάκης (guest bass guitar). Επίσης είχε τρομερό ενδιαφέρον ο συνδυασμός των δύο ντραμς, ειδικά από την στιγμή που οι δύο ντράμερ έπαιζαν διαφορετικά πράγματα, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακά γεμάτο αποτέλεσμα. Κλείνοντας, οι Μύτες ανέφεραν την προετοιμασία κομματιών σιγά σιγά για επόμενο δίσκο, και εμείς απλά περιμένουμε με ανυπομονησία!

Τέλος δεν μπορώ να μην σχολιάσω το πόσο εξαιρετικός χώρος έχει γίνει το Temple. Με σταθερά πολύ καλό ήχο, σωστές τιμές εισητηρίων και καταπληκτικό φωτισμό και light show την ώρα που παίζει η μπάντα, προσφέρει όσο πρέπει για να ολοκληρωθεί η εμπειρία σε κάθε συναυλία!

Συντάκτης: Κώστας Μ.

Περισσότερες φωτογραφίες στη σελίδα του Photo-Fist

Post Author: RockFist