dropkick murphys

Dropkick Murphys – 11 Stories of Pain & Glory

Οι Dropkick Murphys επιστρέφουν με το ένατο studio album τους, τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του υπέροχου “Signed and Sealed in Blood” που εκτόξευσε τη δημοτικότητά τους στα ύψη και στη χώρα μας. Ο δίσκος ακούει στο όνομα “11 Short Stories of Pain & Glory” και για να είμαστε ειλικρινείς δεν είναι ακριβώς αυτό που περιμέναμε.

Ξεκινάμε με το “The Lonesome Boatman”, μια πολύ δυνατή εισαγωγή που στηρίζεται κυρίως στο κέλτικο στοιχείο και τα «χουλιγκάνικα» χορωδιακά φωνητικά χωρίς στίχους, αυξάνοντας ακόμα περισσότερο τις προσδοκίες μας για τη συνέχεια. Παρόλα αυτά, πέφτουμε απότομα με το “Rebels with a Cause”, για να ανέβουμε κάπως πάλι με το “Blood”, το πρώτο δείγμα που είχαμε ως single από το δίσκο αυτό. Η συνέχεια με δύο μέτρια κομμάτια, το “Sandlot” και το “First Class Loser”, για να ακολουθήσει το καλύτερο κομμάτι του δίσκου, το οποίο δεν είναι άλλο από το συγκινητικό  “Paying My Way”, του οποίου το ρεφρέν θα μείνει στο μυαλό σου για πολύ καιρό. Η διασκευή στο παραδοσιακό “I Had a Hat”, αλλά και το “Kicked to the Curb” στη συνέχεια, ακούγονται ευχάριστα, χωρίς να είναι τίποτα το ιδιαίτερο. Για το κλείσιμο έχουμε ένα δυναμικό τρίο, που αποτελείται από τη διασκευή στο “You’ll Never Walk Alone”, το “4-15-13”, αφιερωμένο στα θύματα του τρομοκρατικού χτυπήματος κατά τη διάρκεια του Μαραθωνίου της Βοστώνης, φέρνει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο την πιο λυρική πλευρά της μπάντας, και με το “Until the Next Time” οι Murphys μας αποχαιρετούν με ένα ιδανικό κλείσιμο.

Όπως πάντα, έτσι και τώρα, οι Murphys δε μας άφησαν παραπονεμένους όσον αφορά το στιχουργικό κομμάτι, το οποίο βρίθει κοινωνικών προβληματισμών και σχολίων και όχι μόνο φυσικά. Μουσικά, όμως, υπάρχουν αρκετές μέριες, άνευρες στιγμές θα έλεγε κανείς (τουλάχιστον αυτή είναι η άποψη του γράφοντος). Το αποτέλεσμα σίγουρα δεν είναι αυτό που περιμέναμε, αλλά δε θα το έλεγες και κακό, απλά κάπως άνισο. Ίσως να έχουμε υπερβολικά υψηλές προσδοκίες, λόγω της προηγούμενης δισκογραφίας τους , που είναι κάτι παραπάνω από πολύ καλή. Who knows?

Post Author: RockFist